Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2009

άπεπτη ποίηση


χάθηκα στον αναλυτικό λαβύρινθο
στων παρηχήσεων τον αντίλαλο
με τις παραμορφωμένες μεταφορές
σαν χαλασμένο τηλέφωνο να βουίζει
να μικροφωνίζει τα πιο μεγάλα
όπως το CB σε απόσταση μηδενική


οι λέξεις μου είναι δάκτυλα
και η γραφή μου εμετική
κομμάτια απ' το στομάχι
αντί απ' τη ψυχή, άπεπτα

και ξέρεις γιατί?
(α ..)



(art Kandinsky)

9 σχόλια:

Tonia είπε...

Έχω κανει εργασία στον
Kadinsky

Απλά υπέροχος.

Ανώνυμος είπε...

Μου εχεις λειψει
Μου λειπεις....

ΑΛΛΑ ΦΟΒΑΜΑΙ
ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ
ΕΣΥ ΑΥΤΟΣ

pandiony είπε...

Tonik, και γράφει υπέροχα αφαιρετικά..
αυτός θα είναι ο μεντορας μου σε αυτήν τη φάση.
αν θες στειλε μου την εργασία, θα το εκτιμήσω πολύ..
φιλια
καλά εισαι;

pandiony είπε...

κι εμένα μου έχεις λείψει..
αλλα σίγουρα είμαι αυτή και όχι αυτός, είμαι και αυτός, αν εννοείς τον μετεμψυχωτή μας κι αν φαντάζομαι σωστά ποιά είσαι ..
θα ήθελα να ήμουν κοντά σου..
όσο πιο κοντά σου γίνεται..
και ψυχικά τουλάχιστον είμαι.
σωστά;

HELIASTER είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
HELIASTER είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
HELIASTER είπε...

Νομίζω πως ξέρω,ανακούρκουδα σαν βάζεις τις λέξεις να σκοπεύουν προς τα πάνω και μετά τις κατάπινεις,νομίζω πως ξέρω..
Δεν είναι άπεπτη η ψυχή που θέλει να φωνάξει αλλά απλώς ασμίλευτη που καθώς το καλέμι την χτυπά ξεφεύγουν τα θράυσματα σαν λέξεις που δεν έχουν σκοπό και χτυπάν αλύπητα τον οποοιονδήποτε περνούσε από κοντα τυχαία....

pandiony είπε...

ωραία παρέα μου κρατάς απόψε, ποιητική..
και μιας και ποιώ κι εγώ ένα μοσχαράκι κοκκινιστό
σε καλώ για φαγητό..
για δεύτερη φορά!
χαχ, πάλι τυχαία!?!
θραύσματα θαύματα
ναι, μαρέσει πολυ αυτό..

HELIASTER είπε...

Εγώ φτιάχνω ένα ψαράκι μες μια γαλλική συνταγή,κρέμα γάλακτος μπράντυ και σκόρδο φρεσκότατο,ψαρεμένο από μένα ...Τι προτιμάς?