Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

illusion


[Τίποτα δε περιμένω]
πασαλίβομαι με τα χρώματα
χειμική ένωση ανοιχτή
δεν είμαι για πολύ
ζήμωση στον εγκέφαλο
αλλα γίνεται και με το τίποτα
εί-παμε ίπταμε φαντασία
[όποτε θές,] να γιατρεύει
ή να θεριεύει πληγές
[τρελό, σου είπα, ότι θες
ανάλογα με την ψυχοπάθεια
ψυχοπαθης δε μ'αρέσει να είμαι]
ψυχο κάτι άλλο,
ναι, ψυχο κάτι ναι να 'ναι
-ψυχοδός ή ψυχωδός-
ψυχοκάτι άλλο.. οπτική,
illusion, κι αντίστροφα

(foto by me/ΑΣΚΤ)

18 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Pandiony μου καλημέρα!
Ψυχή, μα τι ψυχή!
μου φτάνει που είσαι εδώ kai παίρνω δύναμη από την αστείρευτη δική σου!
πρωί-πρωί φιλιά για να πάει η μέρα μας καλά!
filos ton Maasai

Ανώνυμος είπε...

Ξύπνα και στοίχημα έβαλα,
ότι στο Ναύπλιο σαν ρθεις
μια *τίγρη θρίαμβο* θα βρεις.
να τη δαμάσεις το μπορείς,
βόλτες μαζί της θα χαρείς!
Καλή σου μέρα
filos ton Maasai

pandiony είπε...

Καλημέρα φίλε μου Γιάννη,
Τίγρη εεε.. κι έχω κάτι προηγούμενα με αυτό το ζώο,
ίσως είναι η ώρα να απελευθερωθώ
κι απο αυτόν τον συμβολισμό..
θα έρθω.
σε φιλώ

Συβίλλα είπε...

Ψυχοπλάνα
Ψυχοδηγός
Ψυχή

ψιχουλάκια να αφήνεις να μην χάνεσαι....

Φιλί

άναρχες φλόγες του Προμηθέα Δεσμώτη είπε...

Επειδή σ' αγαπάω!!!!!!!


σελίδα 20-21...

...Χτύπησα το κουδούνι της εξώπορτας. Άνοιξες. Με περίμενες. Ο Κριστόφ στο c.d. player στη διαπασών. «Ζε τεμμμμ». Πριν προλάβω να μπω μέσα στο διαμέρισμα, με άρπαξες στην αγκαλιά σου. «-Να σου πω. Εσύ μου χρωστάς ένα χορό απ’ την Πρωτοχρονιά». «-Άννα! Αγάπη μου»...
«-Υπάρχουμε μέσα σε σκοτάδια εποχών», σου έλεγα.
«-Υπάρχουμε για να λάμψουμε στα σκοτάδια», μου έλεγες «Μη μιλάς. Άκου, το αεροπλάνο απογειώνεται. Παρίσι!»
«-Άκου, κάπου, κάποιος κλαίει».
«-Αδιόρθωτε!»
«-Αδιόρθωτη!»...
Όνειρα, σα στάχυα φύτρωναν κοντά σου. Αδιόρθωτη, πάντα φεύγεις. «-Μείνε μαζί μου»
«-Μη μιλάς Ορφέα. Με φοβίζεις. Φίλησέ με.»
«-Σ’ αγαπώ»...
Μέσα στις φλέβες μου, χλιμιντρίζουν άγρια άλογα. «Μείνε κοντά μου!. Όχι, μη μ’ ακούς προχώρα. Φύγε χωρίς να κοιτάζεις πίσω. Μόνο να θυμάσαι. Ή, μη θυμάσαι γιατί θα πονάς. Προχώρα!» Το όνειρο προχώρησε μαζί με την άνοιξη. Τι ζήσαμε; Πόσο ζήσαμε; Κανείς δεν ξέρει. «Μη μιλάς. Μη μιλάς». «Μίλα μου, θέλω ν’ ακούω τη φωνή σου».

pandiony είπε...

καλώς την Συββίλα!!!!!!!!!

pandiony είπε...

αχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ, Λίτσα!
«Μίλα μου, θέλω ν’ ακούω τη φωνή σου»

jimank1hc είπε...

ψυχοδιασταλτική μορφή είσαι Δία!!!

έτσι, φαντασία
όχι αφασία
από ουσία
ανούσια ,
της ψυχής τα επιούσια
η αναζήτησή τους της ζωής η πεμπτουσία?



φιλί να διαβαίνει πύλες να γκρεμίζει
αιχμηρά κι αμετακίνητα!

pandiony είπε...

Τζίμη, σήμερα μπήκα και ξαναδιάβαζα το γουνάκι για να το τελιώσω κάποια στιγμή.. και είδα πως το παρακολουθείς!!!!!!!!, είχα καιρό να μπώ.. το απέφευγα..
για πες, τι γνώμη έχεις? να του δωθώ λίγο ακόμη?????

pandiony είπε...

φιλίιι

jimank1hc είπε...

ναι καλό σου κάνει νομίζω...

με ψυχανάλυση μου μοιάζει και αυτός πρέπει να είναι και ο λόγος της ύπαρξής του λογικά, δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο και μου έκανε εντύπωση εξού και η "παρακολούθηση".

pandiony είπε...

χμμμμμ

jimank1hc είπε...

που θα πεί??

Ανώνυμος είπε...

Kαλημέρα γλυκό πλάσμα!

filos ton Maasai

Πατεράκης Νίκος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Iv vI είπε...

Ψυχοφθόρο ταξίδι, όπως κάθε τι αληθινο...

Μαρινα ..... είπε...

κι αν παιζουμε με την ψυχη (μας)
που;;;
που αυτο το παιχνιδι θα μας παει
αραγε;;;

να εισαι ομορφα καλο μου
ομορφα να εισαι...

pandiony είπε...

όλα καλά,
τα μαζεύω..
σας φιλώ,
κι έρχομαι..