Τρίτη, 15 Ιουλίου 2008

Σαγαπώ

Σαγαπώ και χάνω μπροστά σου
την τετράγωνη λογική μου
Μα εσύ με λυπάσαι όταν μελανχολική
γεμάτη ζαλάδα χαράζει η αυγή μου.

Μια περιπλάνηση φωτιά
Απο ένα κερί που λιώνει γλυκά
Στο σώμα σου επάνω
Μοναδική μου άπιστη σκέψη
Ήσουν εσύ στην κάθε μου στέψη
Μονάρχης πριγκιπά μου
Μεταμορφώθηκα σε ότι ζητούσες
Ξέχασα τα όνειρα μου
Γιατι είχα πιά τα δικά σου
Φαινόντουσαν μακρινά σαν αχτίδες
Πάνω στο χιονισμένο βουνό
Μιάς πλανητικής καρδιάς απο ατσάλι
Τσιμέντο, γυαλί και μπετό
ΣΑΓΑΠΩ
Την αφέλια στον αέρα
Την μυρωδιά απο γάλα στο γαλάζιο σου αίμα
Σ’αυτές τις λιμνοθάλασσες των ματιών σου
Τα καράβια μου έγιραν
έριξαν άγκυρες βαριές κι ασήκωτες
ή προσαράξαν.
Πλέον βοήθεια ζητώ
Στον ωκεανό μου να βγώ
Τον μικρό
Που τελιώνει κάθε πρώτη και δεκαπέντε
Αγάπη μου.

1 σχόλιο:

pandiony είπε...

nai etsi etsi itan , ma oso perna o kairos kai kse8oriazei ''agapi mou'' poso monaxika sagapw apontas ap tin zwi sou ,na tiranieme me tin skepsi sou mera me tin mera mexri na dw pws eisai kati allo apo ayto to idaniko pou fantazomai kai zousa moni se mia katastasi gia dyo oneireuomeni mazi sou pws synipirxame gia tis agkalitses kai to mesimeriano. poso mikres, mia koukida oi lekseis pou 8ymamai sto stoma sou, .. anagki, lypisi, psemata, pipes, ekbiasmoi, 8elw na se gamisw, tipota.
po po
poso sagapw!!!!