tag:blogger.com,1999:blog-59349256624203135122012-02-02T18:59:59.697+02:00-ALL LEFTS RESERVED-pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comBlogger7921100tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-87484647423723753752012-02-02T17:08:00.003+02:002012-02-02T17:11:53.281+02:00

Είμαι σε αυτό το αρχοντικό,  κρυώνω και πεινώ Πως τον έρωτά μου να τραγουδήσω; Φορτωθήκαμε τόσα βάρη  που πηγαίνουμε όλο και πιο αργά Κι αν θελήσαμε να ανατρέψουμε τη κατάσταση Αυτό που έγινε είναι πως αντιστρέψαμε  τον ανήφορο σε κατηφόρα Τώρα, δίχως βουνό, δίχως σπηλιά, όπως παλιά Που άραγε να πάω να κρυφτώ  ώσπου να βρω τη λύση; Η λύση! Γύρω μου  τα στοιχεία απιθωμένα  Και δυστυχώς τόσο

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-52080001393723510732012-01-27T13:58:00.008+02:002012-01-27T15:04:08.769+02:00

Είναι ο ειρμός χειρολαβές  στο χείλος του γκρεμούαυτές απο πάνω μας γυρνάνεΆλλες μεγάλες, άλλες μικρές κάποιες σιρμάτινες κι άλλες καναπές.. Μα όλες, όλες ..  για να βαστίξουμε,το αίμα των ονείρων μας ρουφάνε Όταν εκεί πιαστείς  για να μεταφερθείς, τι αν είσαι κύριος της στιγμής ,όπου γουστάρουνε σε πάνεΣτη ρίζα του γκρεμούσε θάβουνε κι ωραία τραγουδάνε (fotoart P.Aggelidis)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-54909629006990132972012-01-23T12:04:00.011+02:002012-01-25T00:01:30.250+02:00

Κι έτρεξε, να χτίσει τοίχους Ψηλά, παράθυρα με διπλά και τριπλά τζάμιαΝα μην ακούγεται, Το σιδερένιο σύρσιμοΗ κατρακύλα Απ' το ξεθεμελίωμα του.Έφτιαξε τοίχους, γύρω απ' τα μπάζα τουΝα τα στεγάσειΜη τα δει το αστέρι τουΜη κι ακούσουν τα πνεύματαΤο ξεθεμελίωμα του.Τι τοίχους δηλαδή, απ' τη βιασύνη του,Τεντόπανα έστησε για προβολέςΣτα πέντε σημεία των οριζόντων.Και μέσα του,Μ' αυτά τα μπάζα

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-69822828658185539972012-01-19T15:12:00.003+02:002012-01-19T18:17:47.647+02:00

Ο Άνδρας δραπετεύει, το άλογο του πέφτει,Η πόρτα δεν μπορεί ν' ανοίξει, τό πουλίΣιγά ~ τον τάφο του σιγά γι' ανοίχτε! Ξέφτι ηΣιωπή το κάνει να πεθαίνει, να λαλεί Αλλού. Σ' ένα κλαδί μια πεταλούδα αγρικάΜέ επιμονή τα λόγια του χειμώνα, κι ηΚαρδιά της είν' βαριά, μα το κλαδί απο πίκαΔιπλώθηκε σάν το σκουλίκι παρακεί. Γιατί θρηνεί το ξεραμένο το άνθος πάλιΚι οι πασχαλιές γιατί κι αυτές ξανά

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-50273363155449822492012-01-15T21:29:00.010+02:002012-01-15T21:49:24.847+02:00

Παρακολουθούσαμε τη χορογραφία των άστρων όταν η νέα σελήνη τρύπησε τον ουρανό.  Το μονοπάτι αυτό οδηγεί στα μαλλιά σου. Τα μαλλιά σου τη μύτη μου  Κι είμαι το λαγωνικό που σκάβει για τρούφες στις τούφες.  (fotoart Troy Gua)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-70424905457386625502012-01-13T00:17:00.020+02:002012-01-25T00:27:06.617+02:00

..πέρα, στα ταξίδια, μικρές και μεγάλες νοθείες, κεκαρμένα ελιξήρια, κυβισμός, κομμάτια.. κρεμασμένα στο βεστιάριο. πάρε 'συ αυτό, εσύ το άλλο, ... να, τώρα θα σας στήσω όλους στην σκηνή με το σκήνωμα, ...και μη τολμήσει κανείς να σκεφτεί πως είναι μόνος! -Λοιπόν? θα 'ρθεται*? -Εδώ σας είπα, μη με αφήσετε μόνη, έρχονται αυτοί.. -Θυμάσται? Το απόβαρο στις συγκεκριμένες πτήσεις πάντα θεωρήται

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-81995294279764040102012-01-10T23:12:00.011+02:002012-01-10T23:56:57.021+02:00

Απογιομίζω το πηγάδι άμμοΩς απάνω τα χείλη του  Εκεί, ρέω, λέω Ρέω το μέταλλοΤο πιο απαλό χρυσόΚράμα μου τί όμορφο!σαν καθρέπτηςτης αρχαίας φυλής μου  Με την παλάμη τον ακουμπώ Παίρνει το σχήμα μουΠαίζοντας μ'αυτό όλο πιο πολύ Να βυθιστώ (Foto by me/ Louvre)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-73226864324640335342012-01-08T15:34:00.002+02:002012-01-08T15:52:17.612+02:00

-ή με την δέσμια στη μέση της φωτιάς- Ελάτε οράματα να με πάτε σε ένα μέρος ήσυχο και ζεστό Αφήστε με, αιθέρα φυσώ προς τ' άλλο μισό  γιατί χάνομαι Πόσα αδιέξοδα  σώματα έχω γίνει Ελάτε στο μέρος κομμά τια μου τέρας 7/1/12  (foto by spitha)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-91551675494457412562012-01-05T17:31:00.009+02:002012-01-13T20:01:34.074+02:00

Άφησα το χέρι σου. Με σήκωνες. Μπουσουλούσα.Άφησα το χέρι σου, περπατώ,γεύομαι πτώσεις,ασταθές τρεχαλητό.Περπατώ!Πήγα τη φαντασία μια βόλτα στην αλήθεια,την έχασα, ούτε καν θυμάμαιΕίχε ένα σκοπό ζωηρό,μια τρέλα κατάκτησης,Νοσταλγία  Περσέπολις, Βαβυλωνία,την άγνοια του πρώτου έρωτα,ορμή έφηβης εξερεύνησηςΜελαγχολία και ευφορία. Σ' ότι αγκαλιάζω αναδύεσαιΣ' ότι φιλώ μετουσιώνεσαιζεστός αιθέρας

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-2853432817666918782012-01-04T23:58:00.028+02:002012-01-07T01:23:25.628+02:00

Και τώρα παρακαλώ... το σχήμα του λόγου να γίνει στρογγυλό..για να μπορέσω να περιγράψω το μάτι σου. Ω, Κρατήρα  Κρυστάλλινο μυστικό Στόμα οι πτυχώσεις σου Τρύπα της αβύσσου  Στεφάνι πλανητικό Θόλε του αστερίσκου Χάος ζωντανό! Εκλείψεις ανασαίνεις   Αρένα που πάλλεσαι Πυρριχίστρια κόρη Ω, Κλοιέ του Κλέους .. (fotoart hubble telescope)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-35123869118820738222012-01-04T22:44:00.012+02:002012-01-05T00:53:13.479+02:00

Ο κυματισμός της κοιλιάς αλυσίδες που σπαν ~ σέρνονται αφρός στ' ακροδάχτυλα σπονδυλωτό θρύμμα ~ σεισμός ενδοφλέβια ευτυχία αγία ηδονή! Καβάλα στου εξορκιστή το σκαρί Η ύλη εξ αγγελίας συρμός στολισμένος αγγέλους Φωταύγεια! Στο πυρ το εσώτερο χάρτινη βάρκα ενώ Είμαι το απέραντο σύνορο στο κενό. Άπαν! Ευθύ ατενίζον (my foto by spitha)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-28542297542355310702012-01-04T01:12:00.003+02:002012-01-04T01:16:11.461+02:00

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-14897966547508250862012-01-03T23:53:00.003+02:002012-01-03T23:57:18.135+02:00

Το σούρουπο είχε προχωρήσει πολύ. Έξω φαινόταν να πέφτει χιόνι, πυκνό κι αθόρυβο, στη ταράτσα. Τα δυό κεριά έδιναν ένα λίγο φως που τρίκλιζε σα μεθυσμένο. "Τη δεύτερη πράξη", της ψιθύρισε~ κι εκείνη γύρισε τις σελίδες κι άρχισε τη δεύτερη πράξη.  Ήχος κόρνων χανόταν μακρυά. Τι να 'ταν; Μήπως το θρόισμα των φύλλων; Γιά το γλυκό κελάρυσμα της πηγής; Η νύχτα είχε ποτίσει ήδη με τη σιωπή της το

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-36677452920188306982012-01-02T21:05:00.000+02:002012-01-02T21:05:58.481+02:00

Κάθε στιγμή μαζί ήταν γιορτή. Επιφάνια, οι δυό μας μόνοι μές στον κόσμο. Ήσουν πιό θαρραλέα, πιό ανάλαφρη κι απο πουλί, κατέβηκες ορμητική δυό δυό τα σκαλιά σαν ίλιγγος, και μέσα απ' την υγρή πασχαλιά, με πήγες στο βασίλειό σου, με οδήγησες, στην άλλη πλευρά, πίσω από τον καθρέπτη. Όταν ήρθε η νύχτα έλαβα χάρη, άνοιξαν διάπλατες οι πύλες της αγίας τράπεζας και στο σκοτάδι έλαμψε η γύμνια μας

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-71949869811831112362011-12-30T23:54:00.015+02:002012-01-04T00:02:37.672+02:00

"Δέν έχουμε εδώ μένουσα πόλη~ , δέν είναι εδώ γωνιά ν' ακουμπήσεις. Κακός ο αγέρας, κακός ο καιρός, αβέβαιο το κέρδος, βέβαιος ο κίνδυνος. Ω αργά αργά, αργοπορεμένος ο καιρός, αργά πολύ αργά, και σάπιος ο χρόνος Ο άνεμος πονηρός, το πέλαγο πικρό, και στάχτη ο ουρανός, στάχτη στάχτη στάχτη. Ω Θωμά, γύρισε πίσω, Αρχιεπίσκοπε` γύρισε, γύρισε στη Γαλλία. Γύρισε. Γρήγορα. Ήσυχα. Κι άσε μας ήσυχα ν'

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-73877519249646364572011-12-29T01:15:00.006+02:002012-01-04T22:03:11.126+02:00

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-56100658026050082982011-12-27T18:42:00.006+02:002011-12-29T01:18:25.359+02:00

Φώτα μου Ήλιε Θέλω να δω Στη σκιά του κύματος τον Βυθό Ξοδεύω ακόμη Ένα λεπτό που Aγαπώ (fotoart E.Naranjo)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-3186877520108912192011-12-27T18:35:00.006+02:002012-01-05T00:45:21.347+02:00

Τείχη συγκλείνουν με συνθλίβουν Απάνδυτα Μονόστιχα διαστήματα Αβαρία Ψύχος Δύστιχα ραϊσματα Τριστιχα ρεύματα Τοίχος ..... -γιατί βέβαια θέλει μεγαλύτερη δύναμη να ξεριζώσεις κάτι παρά να το φυτέψεις- (foto by me/ AB3 2011)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-68479813974430150632011-12-27T01:52:00.010+02:002012-01-04T00:07:33.901+02:00

Αυγή κατακόκκινη στο χείλος μιας σπηλιάς που ακροβατεί στο χάος  Mε ένα φιλί ποταμό στο στόμα του Προμηθέα. (fotoart eduardo-naranjo)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-73661617527887916962011-12-23T01:24:00.002+02:002011-12-23T01:26:12.758+02:00

Περνούν σκιές νύχτα μεγαλοπαράσκευου και τους τρώει το αίνιγμα,το εντάφιο ψυχολόι. Πάνω κάτω στο σκοτεινό φυλάκιο ένα κόκαλο διαβάζουν ψιθυριστά.Αβάσταχτο μαράζι. Αναμέτρηση θανάτου.Σύνορα χάρου κα χαραυγής.Χαράζει. Μυητήριο μυστήριο.Σπουδή(γιά πιό γρήγορα;) του κόκαλου. Κόβεις σβέρκο;Απολιθώματα ασταπής;Ύστατα φλας μνήμης; Πονούν τα χέρια,ξεριζώνονται από τους αγκώνες, φέρτε βοτάνια να

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-88164294216639469852011-12-23T01:10:00.004+02:002011-12-27T02:06:34.577+02:00

Παρακαλώ τους αγαπημένους μου ανθρώπουςνα κάψουν ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ (fotoart η διαθήκη του Ορφέα)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-66423607426545658562011-12-23T00:47:00.007+02:002011-12-29T00:04:10.216+02:00

θυμάμαι εκείνο το παιδικό παιχνίδι που γυρνάμε γύρω γύρω με τα χέρια πιασμένα μέχρι που ζαλιζόμαστε και τα αφίνουμε και πέφτουμε κάτω και γελάμε. μόνο που σαν μεγάλοι αυτό το γέλιο μοιάζει κάπως τρελό. δεν είναι θρίλερ και το κεφάλι μου δεν βρήκε σε καμία γωνία. στην γωνία των τιμωρημένων ας πούμε.. πόνος στους κροτάφους η ψυχή σαν βαμβάκι σε όλα τα σωθικά αφόρητος προτοφόρετος πόνος θανατικός

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-85079932650149293182011-12-22T15:48:00.003+02:002011-12-22T18:19:06.640+02:00

-"Ποιος πούστης ανώμαλος φίλος μου μου έκλεψε το cd με τις κτηνοβασίες; " Αυτοπροσώπως

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-66364704743729559122011-12-21T20:02:00.006+02:002011-12-21T20:20:24.326+02:00

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΡΕ ΑΓΑΠΑΝΕ ΕΝΑ ΑΡΧΙΔΙ ..ΑΠ' ΤΑ ΔΥΟ. ΒΡΕΣ ΤΟ ΠΟΙΟ (fotoart Stefanakos.A.)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-53191000161671787972011-12-20T15:11:00.017+02:002011-12-21T20:24:09.013+02:00

Είναι το δάκρυ μου που κυλά στα κενά των λέξεων τα κοκόρια στην αυλή στραγγίζουν το αίμα τους Τη νύχτα των αποσταγμάτων τη νύχτα που η αγκαλιά θέλει χορό Ξέρεις πώς το πιο τρυφερό χάδι μου είναι αυτά τα δάκρυα στη ράχη, στις παλάμες, στα μάτια. Χάδια όπως κ' το φτεροκόπημα ο κυματισμός Τέρας του βυθού προβάρω πανσελίνους κυκλώνες αέναα στο κέντρο τους για να σε συναντώ Κάθησα, Πέφτουν απο την

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-25429033084994873652011-12-19T17:09:00.005+02:002011-12-20T23:16:58.587+02:00

Αυτό που θέλω απ' τα χείλη σου είν' ένα ποίημασκαλισμένος αφρόςδακτηλικά αποτυπώματαόπως γλυστρά η  ρυπή του προταθλητήκι αυτό το άλλο που τίποτα δε μπορεί να μεταφερθεί καυτή που λαμπιρίζεται υψούμενα όνειραδιαυγαίνει αλλάζει σε καταιγίδα γίνεται συμπαγές χώμα καρδιά που το χτυπά μόνο στόματα μέσα στον κόλπο στα ακρωτήρια τους φάρους να γεννώ (fotoart Fujita /milk seller)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-17361963198460800862011-12-18T20:22:00.012+02:002011-12-26T17:26:43.301+02:00

Ο έρωτάς μου ερμαφρόδιτος δράκος σε σπηλιάΚοιμάται, με τα μάτια ανοιχτά σε οπτασίαΚρύβει τη φλώγα του βαθυά μες τη κοιλιάγια να τη γνέθει μεταξένια απ' την Ασία......Πώς σ' αγαπώ μεταθανάτια!Χυτή καρδιά απο αλάτιΡολόι που με χτύπαγε στη πλάτη  (fotoart E.Naranjo)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-40815637897938305372011-12-16T14:52:00.007+02:002011-12-17T00:34:55.040+02:00

Ξέχνα ότι σου έχω πει...Αυτά συνέσβυσαν  στη χώρα των λεγόντων...Τώρα επί παρόντων (fotoart Franz von Stuck)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-28170287049982878722011-12-15T01:09:00.004+02:002011-12-16T19:52:35.644+02:00

Τα παλιόσπιτα της αδικίας Πέτρινα Χαοτικά  σχήματα στον ήλιο  Κόψτε το ρεύμα   Ορίζοντες σκεπών (fotoart Hausner)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-639940751069335492011-12-14T22:20:00.023+02:002011-12-18T21:21:47.884+02:00

Ήρθα εδώ για να τιμήσω Αν έχω κάτι να χαρίσωείναι γι' αυτούς τους ποιητέςΠου επτασφράγιστη  κρατούνε τη σοδειά τουςσαν τις βδομάδες που συλλάβαν το αιώνιοΤους Κάποιους άλλους που κατάπιανε το κώνειοΚι αυτούς που κρέμασαν ανάθεμα  -στολίδια στη πουτάνα-Είν' άλλωστε παιδιά απ' την ίδια μάνα Οι ατσαλάκωτοι αυτόχειρεςκι αυτοί που δέχτηκαν στο μέτωπο σημάδια  Ήρθα εδώ με έναν σκοπό  Να

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-79440902398526214662011-12-12T23:47:00.017+02:002011-12-16T22:19:44.392+02:00

Ήθελα μόνο να μυρίζουν οι σκέψειςόταν θα γίνονταν το βουνό θάλασσακι η θάλασσα βουνό. Ένα πολύχρωμοπέπλο, ακριβώς επειδή είναι διάφανοαλλά δεν παύει να είναι πέπλο. Ήθελα μόνο να μετρήσουμε αστέριαμια μέρα που ο κόσμος θα' χεφτιαχτεί απ' έναν ποιητή, χαρούμενογια το κατόρθωμά του, ευχαριστημένοπου κόπιασε να γοητεύσει, να ομορφύνειέναν κόσμο που έχει φτιαχτείαπ' τον χορό του ζευγαρώματοςτη

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-37679731154042743132011-12-12T23:09:00.003+02:002011-12-12T23:50:22.577+02:00

Πολλές φορές περνώντας απ' το ναότις πλάτες μου ισιώνοντας στις πύλεςακινητοποιόντας λίγο τα φτερά σε έναν αέρα που βγαίνει ζεστόςζωντανός απ' το εσωτερικό τουκοιτώ στο βάθος τους ιερομένουςκαλόντας εκεί όλα μου τα δαιμόνια κι αυτά έρχονται ζευγαρωμένακάπως σαν τους γονείς  μουσαν εγώ με τον ονειρεμένο αγαπημένοή σαν την αρχή και το τέλος μου. (fotoart Gerasimos Sklavos)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-32414754040183587432011-12-12T19:58:00.000+02:002011-12-12T19:58:13.615+02:00

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-26461046226920824992011-11-30T16:07:00.011+02:002011-12-16T22:14:32.321+02:00

ψίθυροι... θυμάμαι τότε που με πήρες απ' το χέρι. περπατούσαμε τη Σκουφά(;) κι ένιωθα να καλπάζει το αίμα μου, δικό σου. Σαγήνη το όνομά σου, τα ονόματά σου, που αλλάζουν σα τη φωτιά. έτσι κύλισε το χέρι μου στο δικό σου κι ήταν αυτό μεταφορά σε βωμό. κι ήταν τα χέρια μας σώματα που μάχονταν σε χορό. ξεσπιτώνεται η γλώσσα μου όταν σε συλλογιέμαι, συσπώνται οι μύες και γυρεύω την ανάσα του

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-68618881493116293322011-11-28T23:02:00.006+02:002011-11-29T12:23:40.160+02:00

------------------------------- Ένα πλήθος με διασχίζειΚυλιέμαι ως την άκρη Σηκώθηκα, κουμπώθηκαμα κάτι χάσκει... (αφαιρετική διακσευή απ' το παλιότερο ποίημα μου -Κρατιέμαι)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-68849954261002990302011-11-27T18:50:00.002+02:002011-11-27T19:12:54.558+02:00

" ... Μεγάλη η μοίρα της ποίησης! Χαρούμενη είτε λυπητερή, κουβαλά πάντα μέσα της τον θείο, ουτοπικό χαρακτήρα. Αντιφάσκει αδιάκοπα με το γεγονός, επί ποινή ανυπαρξίας. ... Αγαπητή φίλη,   Η κοινή λογική μας λέει ότι τα πράγματα της γης πολύ λίγο υπάρχουν, και ότι η αληθινή πραγματικότητα βρήκσεται μόνο στα όνειρα μέσα. Για να χωνέψει κανείς τη φυσική, καθώς και τη τεχνιτή ευτυχία, πρέπει

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-38976632645813540862011-11-23T19:18:00.012+02:002011-11-25T12:04:47.090+02:00

Στα αποκαλυπτήρια  Του τελευταίου μεταμοντέρνου έργου τέχνης Του πρώτου της καινούριας εποχής Ξεσηκώθηκαν οι θεατές! Αντίκρισαν έναν καθρέπτη που δεν ήταν καν μαγικός Που ήταν σα σπασμένος Μα δεν έδειχνε τα πράγματά μας αλλιώς... Ήταν όντως αλλαγμένα. (foto by me/ Athens Biennale 2011) 

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-76699319754539734922011-11-23T18:35:00.036+02:002011-11-23T23:05:07.473+02:00

Θα σας πω μια ιστορία. Αυτή ενός κοχλία που κάποτε είχε έλικες, αφού για να πετάει είχε προοριστεί.Τότε, στην εποχή των μηχανών, ένας ατσάλινος γίγαντας, τυφλωμένος από τον πόθο του, πέρασε την ωραία κατασκευή για λουλούδι. Μάδησε τους έλικες για να δει αν ποτέ θα τον αγαπήσει κανείς. Μετά πέταξε κάτω τον μαδημένο κοχλία.Από τότε ο κοχλίας γυρνά κι αντί να πετά, γυρνά, τρυπά, μπήγεται στη γη

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-84125403499378810322011-11-18T21:13:00.005+02:002011-11-18T22:22:17.807+02:00

Η ποίηση είναι ποίηση.Είναι, ας πούμε, Ένα χημικό στοιχείο Υγρό, Στέρεο, Αέρινο.  (fotoart R.Magritte)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-30311548040070708772011-11-18T11:24:00.007+02:002011-11-18T22:23:27.561+02:00

Πρόσκληση για την παρουσίαση!

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-2043212717187313222011-11-17T14:58:00.027+02:002011-11-29T12:51:38.602+02:00

Έσπασε το αυγό, Γαία και Ουρανό,Το αυγό στην άκρη του ΧάουςΗ ρωγμή του αυγού είν' ο δρόμος μαςΗ ρωγμή που χωρίζει τον άνθρωπο απ' τον κόσμο. Να 'ναι Μοιραίο ή το διαλέξαμε Να βρεθούμε από τη μιά ή την άλλη μεριά τηςΠου σαν ενωνόνονται, όλα είν΄αγέννητα Στη ρωγμή του αυγού το άλογό καβαλώ. Είναι το άλογο ετούτο φανταστικόΣτα καπούλια του φόρτωσα παρελθόνΠαρωπίδες ονομάζω ιδέες κι αισθήματα

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-44788254509428067672011-11-17T12:38:00.004+02:002011-11-17T15:51:13.374+02:00

...Πόσο κοντά στο άπειρο μας φέρνει                         μια πνοή! Στο απειριοστό της αιώνιας γαλήνης    , εξω από τον κάθε μαγνητισμόΑιώρηση πέρα απ' τη φθορά του βάρους... (fotoart Magritte)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-76262843936360513632011-11-16T19:05:00.002+02:002011-11-16T20:07:41.094+02:00

" ...Ο καταστροφέας χρόνος είναι ο χρόνος ο συντηρητηςΣαν τον ποταμό με το φορτίο του απο πεθαμένους νέγρους        αγελάδες και κοτέτσια,Το πικρό μήλο και το δάγκωμα στο μήλο.Κι ο διαβρωμένος βράχος στα αεικίνητα νερά,Κύματα τον ξεπλένουν, καταχνιές τον κρύβουν.Σε μιά αλκυονίδα μέρα είναι μόνο ένα μνημείο,Σε καιρό πλεύσης είναι πάντα σημάδι αναγνώρισης,Για χάραξη πορείας: αλλά στη σκοτεινή

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-3496427497587146562011-11-15T20:24:00.018+02:002011-11-17T15:50:32.839+02:00

Eδώ και πολλά χρόνια παρομοιάζω την ποίηση με τα αγκάθια. κάποια βγαίνουν αμέσως μόνα τους, ή με ένα επίμονο τσίμπιμα. άλλα, μετά από καιρό γεμίζουν πύον και διαλύονται μέσα μας ή τα αφορμίζει το σώμα. μερικά χρειάζονται το αιχμηρό ατσάλι κι άλλα μολύνουν και μας οδηγούν σε καυτηριασμό. -υπάρχει μια φήμη που λέει πως είναι κάτι αγκάθια που προχωράν και ταξιδεύουν μέσα στις φλέβες, στις

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-12143655534079000022011-11-06T23:01:00.009+02:002011-11-23T19:21:48.707+02:00

"...Κι αποφεύγουμε τα λόγιαΜαζεμένοι στην άκρη του φουσκωμένου ποταμού Χωρίς βλέμμα, εκτόςΑν ξαναφανούν τα μάτιαΣαν τ' άστρο το αιώνιοΤο εκατόφυλλο ρόδοΤης δειλινής βασιλείας του θανάτουΗ ελπίδα μόνοΆδειων ανθρώπων. Γύρω - γύρω όλοιΣτη μέση το φραγκόσυκο φραγκόσυκο Γύρω - γύρω όλοιΣτις πέντε την αυγή. Άνάμεσα στην ιδέα Και στο γεγονόςΑνάμεσα στην κίνηση Και στην πράξηΗ σκιά πέφτει Ότι Σου

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-38246218233849181792011-10-25T12:59:00.021+03:002011-10-25T14:30:01.487+03:00

..στην θάλασσα των πειρατώνκ' στα βουνά των ανταρτώνο ήλιος είναι κόκκινοςο ήλιος είναι μαύρος.. ..έχωσα τα χέρια στο χώμα να χαιρετήσω τη Γη, αγκάλιασα την ελιά σα να 'κανα την προσευχή. οι άνθρωποι μου φάνικαν βουβοί μες τη βοή τους. σαν ένα μελίσι που λες τους έκανε ο γητευτής, ο μάγος και τον δοξάζουμε για τα τάχα τα φτερά μας. ..Τότε σαν είδε τετράγωνα οδοφράγματα γέλασε το παλικάρι και

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-46590974026881664712011-10-23T22:49:00.034+03:002011-11-16T20:09:05.820+02:00

 Αν μπορούσα να ονειρευτώόπως σαν να 'χα εαυτόγίνονταν σε μια ιδέα να κρατηθώ Θα 'κανα ποίηση κι εγώ!  Άν αγαπούσα το άγνωστοστους φόβους παίζοντας κρυφτό Να άντεχα να νικηθώθα 'κανα ποίηση κι εγώ .  Σα να 'χα τον χρυσό πυρετό της κίνησης, που να ξεστοιχιωθώNα είχα "θέλω" δυνατό!  Aν είχα "θέλω" δυνατόέρωμαι-έρω-έρωνται κλητόθα 'κανα ποίηση κι εγώ ,  (fotoart biennale of Athens)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-80320777129656491362011-10-22T16:45:00.008+03:002011-10-23T23:07:12.948+03:00

Όπως, η λέξη "αγάπη"  δεν είναι ελληνική! Είναι κατάλοιπο  από περίοδο κατοχική Συντόμευση της φράσης  "ο Αγάς οτι πει" (fotoart Caravaggio)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-10615974768790678472011-10-20T14:21:00.002+03:002011-10-20T14:30:15.478+03:00

ΠΟΡΕΙΑ Ούτε στιγμή χωρίς μια λύπη, ούτε στιγμή χωρίς χαρά. Δάκρυ, χαμόγελο δε λείπει, καρδιά και νους κάνουν φτερά. Καμιά στιγμή χωρίς ελπίδα, καμιά στιγμή χωρίς καϋμό. Μιά ξαστεριά, μια καταιγίδα δεν έχει ο νους αναπαμό. Σήμερα σέρνομαι στο χώμα στ' άστρα όμως αύριο πετώ. Και απ' την αυγή μέχρι το γιόμα δε σταματώ να περπατώ με τη ψυχή πάντα στο στόμα. Κι όταν δεν κλαίω, τραγουδώ...

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-65795468393945143502011-10-19T18:19:00.005+03:002011-10-20T14:29:15.054+03:00

περπατάς, κάποια στιγμή θες, μα δε είσαι έτοιμοςη μέρα γέρνει, σε φέρνει με αυτά που έχεις το μεσημέρι ανησυχείς αν θα τα καταφέρειςαν αυτά θα γίνουν κάποια στιγμήκοιτάς τον καθρέπτη γυμνοίκοιτάς τον καθρέφτη θνητοίμέσα του να μπεις όπως νιώθεις στον έρωτα όσο πιο μέσα μπορείς έρχεται απόγευμα, μαγικό χρυσό χάπι η μέρα γέρνει, σε φέρνει σ' αυτά που έχεις  (art Caravaggio)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-30042554962304990262011-10-15T17:45:00.000+03:002011-10-15T17:45:01.194+03:00

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-27701401319284999542011-10-11T17:20:00.038+03:002011-12-24T17:04:48.182+02:00

Σμιλεύοντας τα κομμάτια μουΜεταναστεύω σε κορμί  Από ταξίδι φευγαλέο  Δίνω, δίχως να δοθώΚόβοντας το δείγμα του εαυτού μου Μισά που μισάσανε ξαναμισιάζουνΏσπου για να τα δω θέλω φακό απο μικροσκόπιο Θυμάμαι ένα πολύχρωμο δωμάτιο κι ένα τοπίοΤο άνοιγμα στο βλέμμα, των 360 μοιρών,  καθώς σε φιλούσα, καθώς περιπλανήθηκα στα πλευρά σου, ξάπλωσα στην κοιλιά να φτάσω Τα γόνατα, να ανέλθω Έγινα

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-40687375710178014852011-10-09T00:00:00.016+03:002011-10-12T00:26:34.992+03:00

Η ομάδα της αποικίας συνεχίζει να μετρά νοητά πράγματα. Κυρίως την ακτίνα Τερ που μπορεί να μετατοπίσει τη Γη στην έκτακτη περίπτωση, όπως σε λίγο, που ο πλανήτης Ρας την πλησιάζει. Επίσης μελετάν πιθανότητες και λύσεις επιβίωσης του είδους απ' το σωτήριο κίνημα.Το μέγεθος της εξίσωσης της σύγκρουσης έχει φτάσει να καταλαμβάνει όλους τους σκληρούς με τη μνήμη των διατιθέμενων κομπιούτερ, πλην

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-43531406654048691952011-10-08T22:53:00.001+03:002011-10-08T22:54:34.539+03:00

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-26086873875351389812011-10-07T10:48:00.008+03:002011-10-07T10:57:41.913+03:00

Ο Οκτώβριος, που δεν είναι ο όγδοος μήνας αλλά ο δέκατος, ίσως κάτι έχει να κάνει με το μείον δύο.Σε μια άλλη περίπτωση η ζωή θα ήταν μπροστά. Όταν τελείωνε η δουλειά θα φορούσαμε τα παλτά και θα βγαίναμε να συναντηθούμε με φίλους στο γωνιακό στέκι. Εκεί θα έπαιζε φίνα μουσική που θα σε τραβούσε από το αφτί με ιδέες. Όπως ένα θαλάσσιο ποδήλατο με ιστίο, έναν στίχο ή κάποιο αυτοσχέδιο

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-24319206335541762762011-10-06T21:10:00.005+03:002011-10-10T16:25:34.206+03:00

έγραφε: LOVE is PassionFreedom and Truth . (fotoart by net)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-17481829996474414702011-10-04T23:51:00.009+03:002011-10-12T00:50:55.086+03:00

Το φεισμπουκ ξεκλίκαρα μες την απελπισίακαι πήγα μπουρδελότσαρκα προς τη ΚυπαρισσίαΕστήθκα μαγκιορικα, φορούσα και γαρδένιαΣτις μπάρες παρελαύνανε μωράκια ένα έναΕπαιζε Οικονομόπουλο, Βέρτη, Πάολα, ΚιάμοΈπινα το πετρέλαιο κοιτώντας πέρα χάμωΤο μαύρο το ξανθούλικο που έκανε σκετσάκιαεμίλαγε ρουμάνικα σαν άλλαζε τασάκιαΜου χαμογέλασε όλο υπόσχεση, είχε ένα σάπιο δόντιΈδειξα τα παπούτσια μου, ήταν

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-86462984262570173602011-09-27T13:48:00.008+03:002011-10-10T16:22:41.723+03:00

  Αν σταθείς  .. σ' έναν άνθρωπο... θα ζεσταθείς (foto by me) 

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-81659710904101225552011-09-21T13:55:00.026+03:002011-10-10T16:21:11.858+03:00

Ενώ ο Ερμής πέταγε, η φίλη σας συνέχιζε να ψάχνει τον συνδυασμό που εφάπτεται, ξεμουδιάζει τα αισθητήρια και κινεί τη ροή στο αρχέτυπο σχήμα. Σχήμα που ξεκλειδώνει τις όποιες νοητικές διαστάσεις. Είχε αφήσει καταμέρους τις αναλύσεις ανεβάζοντας τέρμα τον διακόπτη του αφουγκρασμού. Εκείνο το πρωί κατέβηκε στο στέκι της νομικής σχολής. Έβαλε τον χαρτοφύλακα με τα ποιήματα στο τραπέζι,

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-36129300793893181782011-09-17T14:53:00.008+03:002011-09-17T15:01:48.494+03:00

Στο χρώμα του το θαλασσίτου ορίζοντα η χρυσοκλωστήτο πόδι μου έχει πιάσει Και με τραβάει η τρελήξηλώνω της γης το ανάγλυφο χαλίτο μίτο του θανάτου Που λίγο ξεχνώ στην αγκαλιά του κι εγίνομαι παιδί μες στο σκοτάδι (fotoart miquel barcelο)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-67571798464648013322011-09-17T13:48:00.013+03:002011-10-10T16:26:47.196+03:00

Aπόψε πλάγιασα με το γδυμένο σκιάχτρο ... Ήταν σταυρός (fotoart..Joan Ponc?)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-86198092936545392132011-09-04T13:20:00.008+03:002011-09-17T15:10:09.635+03:00

όπως χαράζει ο παλμός τη διάνοιαάρπισμα σκόρπισμα παρτιτούρα του μετώπουορχήστρα ολάκερηη ιστορία ...παίζεται (fotoart Stephen Mackenna)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-91341031258124564762011-07-01T18:04:00.004+03:002011-07-04T13:48:11.233+03:00

τις μέρες τις συννεφοσκέπαστες, με τις φασματικές γραμμές του ουρανού που μοιάζουνστο μέτωπο ρυτίδες άγνοιαςένα στήθος πουπουλένιο είναι στη μέση ο ήλιοςο τρυποκάριδος που βοσκά τα μυστικά της κουφάλας Αστάχα..και κολυμπάμε στου δάσους τις κουρτίνεςώσπου εφάπτεται το αφτί στο αριστερό του στέρνογια πλημυρίδες απο Ατλαντίδες, παραδεισένιες πατρίδες. (foto by net)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-7707491247411001002011-06-30T16:09:00.002+03:002011-06-30T16:16:36.749+03:00

Αυτομάτως τό να χέρι πλακώνει ένα άλλο σάν ηλιοφώς πού βγαίνει πάντα από πάνω. Δυό χέρια από δυό σώματα διαφορετικά δίχως καμώματα Σηκώνουν τό σεντόνι και τρυπώνουν απο κάτω. Τά γόνατα λειτουργούν σάν έμβολα στο σκοτάδι Τά σώματα κολυμπούν σε μια θάλασσα από λάδι, κι η σιωπή σάν ρόδι ραγίζει και σπάζει τα σώματα ώσπου σπίθες χόβολη και χρώματα ανοίγουν τρύπες πού καπνίζουν στό σεντόνι...

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-74401076135471820132011-06-22T15:59:00.005+03:002011-06-22T16:09:40.570+03:00

φίλοι μου, εδώ θα δείτε δημοσιευμένο το ποίημα μου, ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. η ΔΡΑΧΜΗ είναι ένα ελληνογερμανικό έντυπο της πόλης του Μονάχου. ευχαρίζομαι στην Ιωάννα Παναγιώτου-Μάμαλη, Εκδότρια-Αρχισυντάκτρια του περιοδικού, που με εμπιστεύτηκε και με στηρίζει με την αγάπη της τόσα χρόνια.

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-14130364203973406472011-06-09T15:22:00.006+03:002011-09-17T15:02:25.134+03:00

Να πιαστούμε απ' το χέριόχι πως το είδαμε στον κινηματογράφοαλλά, για ν' ανεβούμε τον βράχο να γίνουμε μια αγκαλιάόχι όπως είναι να προταγωνιστήσουμεαλλά, στην αιχμή της κορφής τουγια να ισορροπίσουμε (fotoart Magritte)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-28072253020456609712011-06-06T13:07:00.004+03:002011-09-17T15:02:51.014+03:00

φουρτουνιασμένο είν' το στομάχι μουστην αγκαλιά μου -νόμισα- σ'είχαμα πόσο απείχα! πόσο απείχα; βαριανασαίνοντας κόμπους, εσένανεστην αγκαλιά μου -νόμισα- σ'είχαμα πόσο απείχα; πόσο απείχα! ... σύρε σταγόνα μου λευκήκαι τρέξε την πληγή μου.. (fotoart Frans von Stuck)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-16419907836625471332011-06-05T12:56:00.009+03:002011-09-17T15:03:21.787+03:00

θέλω να ξεκαθαρίσω.Τώρα που με λάδι αλείφω το σώμα μου και κοιτώ το κενό,θέλω να βρω ποιος μας έριξε στην αρένα.... Παλεύω για την ελευθερία μας σάμπως να είν' το σώμα μας ρούχο.να το γυρίσουμε ανάποδα, να το τινάξουμε, να το πλύνουμε και να μας φορέσουμε απ' την αρχή τα στοιχεία. Δενόμαστε σφικτά απ' τα καρφιά της αναρρίχησης. Μπρος στον ερωτικό καθρέφτη, πάνω σε βράχο που δέρνεται από

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-87031459278705038862011-06-03T19:08:00.014+03:002011-07-28T01:55:49.680+03:00

Καταμεσής της θύελλας στέκω. Ανεμοδούρι να σου χορεύω, στο πρεβάζι του παραλόγου. Ταχυδρομικό πουλί. Xορεύω αφρικάνικα ξόρκια.Χτυπιέμαι καταγής με στήθια γυμνά που ζητάν κεραυνό. Είμαι ο προστάτης της φαντασίας. Μια εικόνα ξεκάθαρη.  Γιαταγάνια, σουράβλια ο δρόμος..  να σε βρω στο κέρατο του Μινώταυρου.  (art P. Tetsis)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-59934614997729087052011-06-03T02:38:00.011+03:002011-06-03T19:33:05.079+03:00

κι έβγαινε το χρυσάφι από μια φτυσιά τόπο-υποθέτω, είπα, είναι το στόμα μου- είπα, σαν το βάθος να μας τρέφει η επιφάνεια να μας ταξιδεύει κι εκεί σκεφτόμουν πάλι πως να σπάσω τον κανόνα. κοινή εμμονή, έντευξη,αλλιώτικος χάρακας, με αλλιώτικες διαδρομές στην παλάμη κι άλλα γαμώτο.. το τρεχαντήρι, το άτι του φευγιού η αλυσίδα που είναι να δέσουμε στα πόδια μαςαν είναι να κρατηθούμε και σε έβριζα

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-54646328996494633612011-06-02T02:56:00.013+03:002011-06-02T03:12:28.451+03:00

Απόψε που πέθανα. Μην ασθενείς, μη θρηνείς. Αναπαύσου Χωλαίνουν τα δάκρυα. Μηδαμινά μάτια, δεν ορίζουνΣυγκεχυμένα κι απροσάρμοστα στο φως Πώς να κλάψεις τις σκιές -;- Κι έβρεξα νύχτα απόψε που πέθανα. Αφού τότε θυμήθηκα τα πάντα:Πώς γνέφουν, πώς βυζαίνουν τα χείλη, πώς κρεμιέται το όναρ Σκηνικό των δρώμενων -;-  Πώς τρυγάς (;) θυμήθηκα Να περιμένω κι άλλο θάνατο. Δίχως κλοπή της σωρού μου

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-56273798968044265972011-05-31T19:50:00.004+03:002011-05-31T19:54:45.335+03:00

Πήραμε την γραμμή που έμοιαζε με μουτζαλιά*, αλλά είναι ο χορός των άστρων στο γρήγορο.  Ανεβήκαμε την σκάλα για να καθίσουμε στα θεόρατα περιστρεφόμενα σκαμπό.Από κει φαντάζει καθαρή η ιμητέλεια. γι' αυτό σου είπα να γίνεις ημέρα μου.'Οπως γίνονται κι οι παλιές λέξεις κάρτες λείες πιθανοτήτων.-Ψυχοπροσανατολιστικές-Κι αφού ζαλιστήκαμε σ' αυτά τα σκαμπό σα στυλίτες, περιμένουμε τον σεισμό να μας

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-15225928855532774112011-05-28T16:21:00.003+03:002011-05-28T17:32:28.928+03:00

"Θέλω ν' αρχίσω μὲ μιὰ δήλωση γιὰ τὴ στάση μου ἀπέναντι στὴν ποίηση. Τὸ κάνω γιὰ νὰ προλάβω τὴν κριτική. Θὰ μιλήσω γιὰ τὴν ποίηση ἀπὸ ὁρισμένη, μᾶλλον χαμηλὴ ἀλλὰ ἀρκούντως πρόσφορη σκοπιά, καὶ θεωρῶ πὼς οἱ κριτικοὶ ὀφείλουν νὰ περιορίζονται σ’ αὐτήν. Ἡ ἄποψή μου εἶναι πὼς ἡ ποίηση εἶναι ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον μέσο ἔκφρασης. Θὰ σᾶς δώσω ἕνα παράδειγμα τῆς ἀντίθετης θέσης ἀπὸ αὐτὴν ποὺ

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-33406700588738057562011-05-15T15:56:00.008+03:002011-05-16T00:43:27.559+03:00

Αν μπορούσα να ελέγξω την πίεση της ατμόσφαιρας θα έφτιαχνα έναν χορό μεπερισπωμένες που θα' διχναν στο χρόνοτα μονοπάτια που βγάζουν στη δημοσιάαλφάδι. πλαγιάζει στο ρεύμα η καθετή Αν μπορούσα να πλέξω τον θόλο, ταπέντε έξ'επτά επί τρία δια ραδιοκύματασήματα σα μάτια για να σε δω στο χορότων περισπωμένων, οξεία σπαθί! Μας ξελεπίζουν, μας αφήνουν μέρα στο ψυγείοκαι συνεχίζει η καρδιά να χτυπά -

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-30392046678804310712011-05-06T14:31:00.019+03:002011-05-15T16:05:52.239+03:00

Με την ηχώ του σφυριού που καρφώνει τα μικροπράγματα  της προονειρικής αγρύπνιας μας Το στύλο κατάμεσα του αλωνιού  και τα μεταφέρει σε παιδικές φωνές του μύλου Με μια ηχώ μαρμαρυγής βύθισης κι ανύψωσης ειδώλου Που διόλου μυστικά αποσαφηνίζεται Εξατμίζεται σε συννεφιά πεδία όπου Διαγράφουν ηλιαχτίδες τον τρεχούμενο κώδικα μιας αρμονίας ασύλληπτα αισθαντικής Εκεί που η άπνοια κρύβεται σε

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-85042778769533399022011-04-28T20:29:00.022+03:002011-05-08T18:33:02.814+03:00

Ο ΤΟΙΧΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΕΙΝ'Η ΕΙΚΟΝΑ ΜΑΣ ΜΟΝομΑΧΙΚΕΣ ΤΡΟΧΙΕΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥ.   ΑΥΤΗ ΑΝ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΘΑ ΣΥΝΔΕΘΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΚΥΛΙΔΑ ΠΑΝΤΟΤΗΤΑΣ !kai poios gamaei ton ka8repti? ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ 2011 ~ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΚΡΙ χαρίζεται στη Λένα Πλάτωνος (fotoart Neon Genesis Evangelion) [οδηγίες για απερίεργους: μάρκαρε τις γκρι γραμμές του ίσον..] 

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-49013892437691058902011-04-17T23:59:00.001+03:002011-12-16T23:32:58.499+02:00

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΣΤΗ ΚΟΣΜΟΓΩΝΙΑ ]ΤΑ ΣΠΑΕΙ!άγΑΛΜΑ πυροτέχνημα σΥντρΥβάνι  ΑΝΕΜΟΣΤΡΑΤΑ (art Affandi)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-11104993499940754842011-04-16T01:32:00.009+03:002011-04-29T00:06:40.769+03:00

γαμάει βρε ,μέσα, το κεφάλι σούζα..με τη τσέπη γεμάτη που να στρέξει η κλεψιά.χριστιανοί τώρα πουτάνες και μαμάκιες, ή λεφτά ή αρχίδια!ω μαλακία!γαμάει ρε, σούζα το κεφάλι!μαγκιά-επιθυμίες, το ένα να ελένχεις.. 'βασιλυκότερο-κότερο- του ηλάτωραα, "ψυχήτι και σώματι" κι ελέυθερα, για πούτσους/ κι αιδοία ιδέα την άδεια να πάρω απο; ουσία αστικά επίθετα μουνιά  ,μουνιά!-συγνώμη- δεν οίδα ουδ-ένα. -

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-32206709330801138552011-04-10T14:39:00.000+03:002011-04-10T14:39:52.610+03:00

Δίχως θυμό θα σε χτυπήσωκαι δίχως μίσος - σαν το μακελάρη!Θα κάνω, σαν Μωυσής απ' το λιθάριτην έρημό μου για να ποτίσω, από το βλέφαρό σου ν' αναβρύσειτου πόνου το νερό. Κι ελπιδωμένοτο κάθε μου όνειρό στ' αρμυρωμένοτο δάκρυ σου πάνω θ' αρμενίσει, σαν το καράβι που στο πέλαγο τραβάεικαι στην καρδιά μου που θα την μεθύσειτο αγαπητό σου κλάμα, θ' αντηχήσεισαν το ταμπούρλο που την έφοδο βαράει!

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-30580086086431899712011-03-30T20:07:00.008+03:002011-03-31T19:06:13.997+03:00

ή altaβaran ανεβαίνει η αράχνη μεγαλώντας .η υψοφοβία στα μάτια, ΜΟΝΟ.γράφω // θυμώνω, γνωστό!μας αρέσει ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑΜΟΝΟ ΜΕ ΑΥΤΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕΤΙ ΕΙΝ ΤΟ ΡΗΜΑ ΓΡ..ΑΦΩΖΩΟΗΕ Α ΚΟΠΑΔΙΑ ΛΕΞΕΙΣ ΥΦΕΣ ΤΟΝΟΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ( art PPiccasso)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-42896836475652904172011-03-25T12:22:00.010+02:002011-03-31T01:34:07.770+03:00

Ευτυχώς ακόμη με συγκινεί αυτή η μέρα!πολλές φορές βρισκόμενοι σε καλλιτεχνικές συζητήσεις αναρωτιόμαστε για την ύπαρξη της "παρθενογένεσις".  οι περισσότεροι λένε πως δεν υπάρχει. μια τέτοια μέρα, θέλω να σας πω, πως αν δεν υπάρχει παρθενογένεση δεν υπάρχει ούτε ανάσταση κι άρα ούτε κι επανάσταση. επομένως, η αντιστροφή αυτού του συλλογισμού ίσως σας λέει κάτι.. (art Peter von Hess)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-7738228146973818082011-03-21T21:36:00.013+02:002011-04-29T00:06:08.205+03:00

sounds are loud around the square far of the end and wondering where so show closed is in this close window how I follow my lost by your shadow fool full under the stand of the pixels dreamody lolody heavens and hells stanby till the day who the sky is shy there inside our eyes so soul can be ...χαρίζεται στην Φαίδρα Φις και τη Βιρτζίνια Γουλφ (foto by spitha)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-58553769232895949282011-03-20T17:04:00.009+02:002011-03-21T17:25:34.283+02:00

ή μαντινάδα στο μαχαίρι μας την αλμυρήν ανάσα σου νανούρισμανα' χω και για προσκεφάλι μου τα στήθηνα ζήσουμε αγάπη μου σα σε παραμύθι

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-25674669910714980222011-03-19T23:15:00.015+02:002011-04-29T00:08:45.153+03:00

να 'μαι πάλι, να πληκτρολογώ. να αφήσω το πολύτιμο μου δίχως σκοπό, χωρίς να ψάχνω πιά παραλήπτη εδώ. παραλήψεις μοιάζουν όλα, μαζί κι εγώ. μάχεται η φαντασία με τη γνώση. μα σαν συμφιλιωθούν αυτά γεννάται η ιδέα. ωραία, ιδέες! ιδέες για θέματα "αναπότρεπτα"..πχ, πως ο στρατός θα σταματήσει να έχει πεδίο βολής τη Σχίζα, στο σύμπλεγμα των Οινουσών, όπου η γη έχει ήδη τρύπα...ή γιατί ο Ασκερ Γιορν

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-32323430840045653392011-03-17T15:46:00.005+02:002011-03-18T20:05:11.432+02:00

το ηθικό πρόβλημα της εποχής μας παίρνει φυσικές διαστάσεις. ο άνθρωπος, τυφλωμένος απ' τις ματαιοδοξίες του νόμισε πως έγινε θεός, διασπώντας την ίδια του την ύλη, ξαιματώνοντας το ίδιο του το σπίτι, την Γη. ΑΝΑΣΥΝΤΆΣΕΤΑΙ Η ΣΤΡΑΤΌΣΦΑΙΡΑ  "Διαίρει και βασίλευε" είναι η λέξη κλειδί στον υπολογιστή του αντιδραστήρα. αλλά, πόσο μια τέτοια αλαζονεία μπορεί να ισορροπεί στο εν των όλων. τώρα είμαστε

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-85196516649779456852011-03-15T21:32:00.004+02:002011-03-15T23:59:58.269+02:00

Ωραία Γη με το μαραμένο γιασεμί στο πλάι σουστην πέτρα 'κει γονατιστό να κάνει προσευχήστη χάρη σουσα ν' αγναντεύει το κρυφό των δελφινιών το συναπάντηματην ώρα που οι πειρατές μοιράζουνε τα λάφυρα τους τ' άτιμαγλυκιά μητέρα με τα μυρωδάτα λόγια σουτα αμάραντασ' ένα τραγούδι για τα καθημερινά τα δώρατ' άκραταγύρε ψυχή μου και τα πόδια τηςτα πόδια φίλα της .-ποίημά μου του 1999- (art Van Gogh/

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-43502390435199694492011-03-10T13:16:00.002+02:002011-03-10T13:20:42.156+02:00

χαρτάκια, αέρινα ποιηματάκια, στην ουρά του χαρταετού. άσκηση λυρισμού. εμβάθυνση, στάδια νιρβάνας, λαξέματα, μαθήματα αρμονίας στην κραυγή.κι όλα αυτά έγιναν. άνευ γυρισμού.απ' την κάθετη κοπή του χαρτιού. στα πεδία του ονείρου τώρα υποτονική η κινητικότηταόσο η ζωή σε άλλο πλανήτη , παγωμένα κοιτάσματα αζώτου. -ο μαγνητισμός μας χρειάζεται δυο πόλους. βάζουμε δύναμη;- (art spitha)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-39774676280738804272011-03-05T22:47:00.006+02:002011-03-05T23:05:04.607+02:00

ή -τράβά- "δεν με ξέρει, και αν έχω μυαλό στο κεφάλι μου, δεν πρέπει να με μάθει. κι αυτό σημαίνει, όσο κι βασανίζομαι να το αποδεχτώ, ότι δεν πρέπει να του μιλήσω. όμως όχι γατί φοβάμαι πως μόλις του φανερώσω την επιθυμία μου θα με κοροϊδέψει, πως ίσως με χτυπήσει. κι ούτε γιατί φοβάμαι -μήπως-η γεροντική λαγνεία μου προσβάλλει την ομορφιά και τη νεότητα που τον σκεπάζει απ' τη κορφή μέχρι τα

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-29691660614230146182011-03-02T19:50:00.003+02:002011-03-08T16:49:39.348+02:00

σαλεύουν οι άκρες, σχισμένη σημαίαμε λύσσα ανοιξιάτικη στη δημοσιά σαν κύμα που σπάζει στην προκυμαίαπάνω στη μοτοσυκλέτα τα λυτά μαλλιά (art Robert C. Rore)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-86415445854379364402011-02-27T18:00:00.000+02:002011-02-27T18:00:46.206+02:00

"Κοίταζες την τρύπα που άφησε το καρφί στον τοίχο συγκεντρώθηκες στο διαμέτρημά της έπειτα έσκισες το τηλεγράφημα και το πέταξες στον νεροχύτη…σέρνονται φήμες είπες…δεν αντέχω… κάπνιζες… μετά θυμήθηκες τη Λένα το πτυχίο που δεν πρόλαβε να πάρει τις βόλτες με τα ποδήλατα δίπλα στο ποτάμι πώς τρέχαμε που παίρναμε τα πρώτα παγωτά κάθε 25 Μαρτίου κάπνιζες στις γωνίες και περίμενες την Κάλλη να

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-64148218824103825752011-02-23T17:44:00.004+02:002011-02-23T19:41:37.232+02:00

για όσους ανησυχούμε για το τι έπαθε ο Καντάφι, αν έχει τα λογικά του κτλ. μετά από τα γελοία βίντεο που παίξανε χθες στην τηλεόραση τα νέα είναι δυσάρεστα. ο Καντάφι που σκοτώνει τον λαό(?) για τον οποίο κάποτε αγωνίστηκε δεν είναι ο ίδιος, αλλά μια κούκλα. μια μαριονέτα των Άγγλων κυβερνητικών εγκληματιών, ή κάποιου ζάμπλουτου κτήνους τέλος πάντων. αλλά τότε, που είναι άραγε ο πραγματικός

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-7874725967502351682011-02-20T20:22:00.015+02:002011-04-29T00:02:36.088+03:00

 άκου..να σου πωωω, με έχει κουβαριάσει η μέση μου, ητάλικ, σπασίματα πα μαγκιές άου, μέχρι που έχει αλλάξει η γεύση. άλλα φάρμακα σοκ λουμίνια δε γουστάρω να πάρω. παυσίπονα είναι, να 'ταν γιατρικά να τα έπαιρνα. κρασί-σι-έτσι! προτιμώ να πονώ μα να ξέρω τι μου γίνεται και για όσο να άντέ εξω.εσύ καρτεράς ένα συνηρμικό παραμιλητό. απο αυτά που τραγουδού χοροπηδηχτά μπαλάκι σε λαβιρύνθους. ή ίσως

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-16216845911581728072011-02-16T22:41:00.002+02:002011-02-16T22:47:31.508+02:00

Ραγίσματα πάγων σε πολική ατέλειωτη μοναξιάφλόγα του κίτρινου κερένιου ρόδου-πάθος που ξέρει να μεταπλάθεταιτεφρή ουσία μυστικήπηλός στα χέρια του τεχνίτη. Ειν΄ η σκιά σου καθώς σπαράζειόμοια με τη ζεστή φτερούγα του πουλιούσα μάτωσε το τρυφερό απάτητο χιόνι-ομορφιά ευκίνητη σπασμωδική και σαν απο κοράλλι. Ειν' η σκιά σουφωνή του ενδόμυχου δοκιμασμένου κόσμουτο αστάθμητο η απόχρωσηο λυγμός των

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-65820517353449213192011-02-11T01:35:00.020+02:002011-04-29T00:20:17.727+03:00

Σε καιρούς που οι λύκαινες βυζαίνουν τα μελλοντικά θύματα τους,τετράγωνα κυκλώνει το φάντασμα του στρατού, η ψυχή του κράτους.σα βολοδέρνει το ηλιοβασίλεμα από μια χαραμάδα του ανθρώπου,αυτός κείται στου μοντέλου την κλίνη, με ονείρατα μεταφράσεων.Ο δαίμονας είναι ανδρείκελο. αέρας που περιφέρει κουρέλια ραμμένακι είναι αυτά ραμμένα με προσευχές, όπως το κομποσκοίνι.  Ένα όχημα δίχως πόρτες, το

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-48480572250447873022011-02-02T01:17:00.002+02:002011-02-12T18:40:16.471+02:00

 πορώντας την ογκυρότητα του χρώματος στων νευρώνων την σύνθεση μια ιδέαγια την απόδραση-παράδοση στα μοιραία του σώματος έργα με ειδικά εφέ ώστε   να προσεγγίσουν την φυσικότηταμητρικού τοπίου αντανακλάσεις ..βιομηχανία έννοιαςσυνυφασμένο σύννεφο κουρτίνα κάλυκες φωτός εξοστρακισμένες ελπίδεςτης αποκάλυψης ψυχροπολεμικού έρωτα... (fotos by me/ έκθεση αποφοίτων ΑΣΚΤ 08-09, Αθήνα 2011)

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-54748139051762332082011-02-01T02:41:00.006+02:002011-02-22T12:08:38.416+02:00

ο καλλιτεχνικός χρησμός για να διατηρήσει την ιδιότητα του ως σύμβολο και ώς αισθητικό ερέθισμα και για να μπορεί να θίξει όλες τις χορδές της ψυχής μας, πρέπει να μείνει άλυτος, διφορούμενος, προβληματικός. έτσι για όποιον παρατηρεί την Αφροδίτη της Μήλου, το να ξεπεράσει το θαυμασμό του ωραίου γυναικείου σώματος, υψούμενος στην ιδέα της θεάς του Έρωτος, δεν σημαίνει ότι σκίζει το πέπλο της

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-21368944518602723522011-01-30T17:32:00.003+02:002011-01-30T20:39:40.791+02:00

" Ξαφνικό φυσομάνημα ήταν στο ζεστό δωμάτιο της προσμονής Εγκαταστάθηκες. Πόσο αξιοπεριφρόνητος έδειχνε μέσα στο συνεχές κλάμα που αποκόμισαν τα πληθωρικά  μεσημέρια... Μικρό σαν ήταν το κέρδος! Ήρθες και το ίδιο έφυγες άγνωστος στα κομμάτια του καθρέφτη η αυταρέσκειά σου μόνο. Την αποκάλεσες αρετή μέσα σε μια νυχτοϊσκιωτη σοφία Καλά που μάθαινες την αλληγορία της Επανάστασης Αναστέναξες που

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-83103309930526987942011-01-27T00:12:00.028+02:002011-02-25T22:59:18.377+02:00

όπως καθόμαστε τώρα σε μιαν ετεροχρονισμένη στιγμή πίσω από τον υπολογιστή είμαστε μιας διαστρεμμένης ψυχής τα ενδότερα μείγματα  πραγματικά μπηγμένοι σα μνήματα κι αληθινά φαντάσματα άτακτα κοσμογυρισμένα -τώρα βρήκα εσένα κι εμένα- με τα λέπια στα φτερά και το μάτι το ένα στο κούτελο που τέλος δεν έχει να κυκλοφορώ επηρεασμό την εκτύπωσηως το χώμα που έφαγα για να μεγαλώσω -το άστρο σου να

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-14822416338929516122011-01-22T20:22:00.013+02:002011-01-30T17:55:21.707+02:00

πάνω απ' τη γυάλινη σφαίραπου ηλεκτρίζεται στον αέρα, στέκομαικαι το μέλλον ρουφώ με ενδοσκόπηση. μια παρέα που κάθετε αραιά ρίχνω στο χωνί πυροδοτώ της μηχανής το κουμπί, βγάζω πολτό και κερνώ το θεό. κάποιοι, του λέω, νοικιάζουν τις ζωές μαςγια εργαστήρια μεταλλαγμένων συνειδήσεων,διαβάζω όπως έναν -τσελεμεντέ-,την αγία γραφή και τα συναφή..νανουρίσματα τα αφήνω στην άκρη. νεαροί

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5934925662420313512.post-24872649310186880952011-01-21T21:32:00.008+02:002011-02-20T20:32:47.122+02:00

ήταν ένας σοφός που έτρωγε βατράχια και του ήρθε μια παραβολή. ήταν ένα βατραχάκι που το βάλανε σε ένα αγγείο με καθαρό νερό και κολύμπαγε χωρίς να ξέρει τη φωτιά που του' χαν από κάτω ανάψει. άρχισε να χλιαρεύει και πιο ευχαριστημένο τότε αυτό συνέχισε να κολυμπάει και να ονειρεύεται το μέλλον του εκεί.  όταν ζεστάθηκε πολύ το νερό έβγαλε κούραση το καημένο, και όταν άρχισε πια να βράζει δεν του

pandionyhttp://www.blogger.com/profile/14927101673088764529noreply@blogger.com0